Autor: Robert Bagiński

To nie mogło się udać. I to wcale nie dlatego, że całe przedsięwzięcie zostało źle przygotowane od strony politycznej, a jego jedynym celem było zwrócenie uwagi na Rozwój Plus. Marek Jurek, to polityk z innej galaktyki, a jego szczere i do bólu uczciwe postawy oraz wypowiedzi z przeszłości, nie miały szans na aprobatę w czasach, gdy poglądy się nie liczą, a w cenie jest wszechobecny PR-yzm. Dla tych, którzy go znają i zetknęli się z nim w swojej działalności publicznej w Zjednoczeniu Chrześcijańsko-Narodowym, Przymierzu Prawicy lub Prawie i Sprawiedliwości, jest wyrzutem sumienia. Jego dawni koledzy są już całkiem inni. Dość…

Czytaj więcej

Najpierw podważanie krajowych instytucji, później szukanie poparcia za granicą, wreszcie próba narzucenia własnej woli pod szyldem ratowania państwa. Polska historia zna ten mechanizm aż nazbyt dobrze. Najnowsza opinia Komisji Weneckiej przywołuje niepokojące skojarzenia. Historia potrafi udzielać lekcji w sposób zaskakujący i bardzo rzadko zdarza się, by wydarzenia sprzed wieków można było obserwować niemal na żywo, tyle że w nowych dekoracjach, z innymi bohaterami i pod współczesnymi sztandarami. A jednak najnowszy spór o Trybunał Konstytucyjny przywołuje niepokojąco znajome obrazy ze schyłku I Rzeczypospolitej. Wówczas również nie brakowało polityków, którzy własną niemoc wobec krajowych przeciwników próbowali przezwyciężyć przy pomocy zagranicznych protektorów. Jedni…

Czytaj więcej

Donald Tusk zaangażował swój autorytet, ministrowie ruszyli z pomocą, a Kraków i tak powiedział Koalicji Obywatelskiej „nie”. Nie po raz pierwszy okazało się, że polityczna siła premiera nie wystarcza do zapewnienia zwycięstwa jego kandydatowi. Krakowski przypadek pokazuje, że kończy się polityczna wygoda KO i wielkie miasta wcale nie muszą być wierne partyjnemu szyldowi. Co ważne, prawica nie powinna popadać w euforię, ponieważ udział w cudzym zwycięstwie, to jeszcze nie jest zdolność do odsunięcia od władzy Donalda Tuska. Co więcej, Łukasz Gibała to nie jest polityk o poglądach konserwatywnych. Najpierw krakowianie odwołali Aleksandra Miszalskiego. Później odmówili powierzenia miasta Monice Piątkowskiej, choć…

Czytaj więcej

Fuzja Paramount Skydance z Warner Bros. Discovery stała się faktem. Tym samym TVN znalazł się w potężnym koncernie kierowanym przez Davida Ellisona, którego rodzinę łączą dobre relacje z Donaldem Trumpem. Dla części polskiej prawicy brzmi to niemal jak zapowiedź medialnej rekonkwisty. Dla ludzi TVN – przynajmniej potencjalnie – jak początek mniej komfortowych czasów. Tyle że jedni i drudzy mogą przeceniać politykę. Bo właściciel telewizji może mieć poglądy, ale przede wszystkim ma bilans, akcjonariuszy i gigantyczne zobowiązania do spłacenia. Trudno poważnie analizować polski rynek medialny, udając, że TVN czy TVN24 są politycznie przezroczystymi stacjami telewizyjnymi, ponieważ mglista jest sama geneza ich…

Czytaj więcej

W Prawie i Sprawiedliwości dominuje dziś przekonanie, że odejście Mateusza Morawieckiego skończy się tak jak wcześniej PJN czy Solidarna Polska – głośnym rozłamem, który szybko przejdzie do politycznej historii. Problem polega na tym, że historia polskiej prawicy podsuwa zupełnie inną analogię. Nie rok 2010 ani 2012, lecz 2001, kiedy z rozpadającej się Akcji Wyborczej Solidarność wyłoniło się Prawo i Sprawiedliwość. Wówczas również niewielu wierzyło, że nowa partia zmieni układ sił na kolejne ćwierć wieku. Wtorkowe posiedzenie Komitetu Politycznego Prawa i Sprawiedliwości ma jedynie przypieczętować decyzję, która, jak zapowiedział prezes Jarosław Kaczyński, będzie tylko formalnością. Wskazują na to weekendowe, zresztą bardzo…

Czytaj więcej

Warszawa rozpaliła debatę o nieprawidłowościach i politycznych wpływach w szpitalach. Ale problem nie kończy się na stolicy. W regionach, z dala od ogólnopolskich kamer, od lat działa ten sam mechanizm: instytucje, które powinny stać na straży standardów i kontroli, stają się miejscem politycznych nominacji. Lubuskie jest tego jednym z najbardziej wyrazistych przykładów. W zarządach i radach nadzorczych szpitali podległych samorządowi województwa od lat zasiadali nie niezależni eksperci, lecz ludzie władzy – byli wojewodowie, radni, byli posłowie, a nawet partnerka syna byłej marszałek województwa, dziś poseł KO Elżbiety Polak. Jeśli dziś cała Polska pyta, jak w publicznej ochronie zdrowia mogły narastać…

Czytaj więcej

Są momenty w polityce, kiedy gest staje się ważniejszy niż dziesiątki decyzji, bo mówi o państwie więcej niż sto konferencji prasowych, na których ogłasza się decyzje nieistotne lub mało znaczące. Odebranie prezydentowi Ukrainy Orderu Orła Białego jest właśnie takim momentem. Nie dlatego, że Polska nagle zmienia front wobec wojny na Ukrainie i nie dlatego, że porzuca strategiczny realizm. Prezydent Karol Nawrocki, wreszcie przypomniał elementarną prawdę, że sojusz nie może oznaczać zgody na upokorzenie, a wdzięczność nie może być zastąpiona bezczelnością. Polska przez ostatnie lata zrobiła dla Ukrainy więcej niż większość państw Zachodu łącznie w pierwszej fazie wojny. Otworzyliśmy granice, domy,…

Czytaj więcej

To miał być wielki triumf „uśmiechniętej Polski”, a skończyło się na spektakularnej ucieczce do przodu, tyle że w wykonaniu Zbigniewa Ziobry. Kiedy Donald Tusk z triumfalną miną zapowiadał dwa lata temu „rozliczenia” kolejnych polityków Prawa i Sprawiedliwości, nie przypuszczał, że choć sam jest politykiem sprawnym, choć skrajnie cynicznym, mściwym i nieuczciwym, to przyjdzie mu pracować z durniami. Jego aparat prześladowań – na szczęście dla opozycji -okazuje się być dziurawy oraz nieskuteczny. Obecność Zbigniewa Ziobry w USA to nie jest tylko kolejny odcinek politycznego tasiemca. Nową sytuację należy czytać jako brutalną kompromitację aparatu państwowego i dowód na to, że „wielkie rozliczenia”…

Czytaj więcej

Dwa lata po powrocie Donalda Tuska do władzy, Polska staje przed jednym z najbardziej ryzykownych zobowiązań finansowych w swojej współczesnej historii. Program SAFE, prezentowany przez wicepremiera Władysława Kosiniaka-Kamysza w kategoriach „lidera bezpieczeństwa” i „historycznego sukcesu”, przy bliższej analizie jawi się jako mechanizm, który może trwale ograniczyć suwerenność Polski. Entuzjazm rządu, chwalącego się faktem bycia „pierwszym” w kolejce po unijne pieniądze, pomija fundamentalne pytania o koszty, warunki oraz konstytucyjną legalność tego przedsięwzięcia. Również narracja Komisji Europejskiej, jakoby Polska została szczególnie wyróżniona jako „największy beneficjent” SAFE, daleka jest od prawdy, ponieważ to jest pożyczka i to udzielona na zasadach, co najmniej wątpliwych.…

Czytaj więcej

To już ostatni dzwonek dla Prawa i Sprawiedliwości, żeby się ogarnąć – potem może zostać już tylko muzyka na polityczne requiem. Dziś partia nie przegrywa wyłącznie z Donaldem Tuskiem w sondażach, ale coraz częściej sama ze sobą. Wewnętrzne napięcia, brak strategii i tłumienie ambicji w imię lojalności prowadzą do pytania, które jeszcze niedawno wydawało się absurdalne: po co komu taki PiS? W każdej partii istnieją frakcje i grupy, które ze sobą konkurują, a czasem wręcz walczą. Trudno, by inaczej było w Prawie i Sprawiedliwości. Co do zasady, frakcyjność nie jest niczym złym, dopóki przynosi więcej pożytku niż szkody. Partia, która…

Czytaj więcej